Mehdi Falahati

برای تو

از اختیارم گریخت

شعری که آمده بود

در غبارِ تاختِ اسبهای چوبیِ هر روزِگی.

و گم که می کنم ات هیچ نیست جز انبوه سایه ها و غبارهای هرزگی.

به عشق تو من

آفتاب می شوم، امّا

کجاستی؟

هستی

چه کوتاه می شود

هر روز!

و آرزوها

دراز می شوند

هم قدِ سایه ها.

چیزی از غروب نمانده

بیا که راه

گشاده شود

به سوی شعرِ نخوانده...

واشینگتن، 12 خرداد 1388

	M. Falahati’s Pen House
Your browser does not support inline frames or is currently configured not to display inline frames.	برای تو از اختیارم گریخت شعری که آمده بود در غبارِ تاختِ اسبهای چوبیِ هر روزِگی. و گم که می کنم ات هیچ نیست جز انبوه سایه ها و غبارهای هرزگی. به عشق تو من آفتاب می شوم، امّا کجاستی؟ هستی چه کوتاه می شود هر روز! و آرزوها دراز می شوند هم قدِ سایه ها. چیزی از غروب نمانده بیا که راه گشاده شود به سوی شعرِ نخوانده... واشینگتن، 12 خرداد 1388
تماس	Copyright @ www.mehdifalahati.com
postmaster@mehdifalahati.com	Design by: Mir Wais
falahatimi@yahoo.com